Βρίσκομαι σε μια φάση που ο πρώην άντρας μου ζητάει σώνει και ντε να πάμε σε παιδοψυχολόγο για να με αναγκάσει να συναινέσω να γραφτεί το παιδί σε ένα σχολείο που δεν θέλω καθόλου και που είναι και πανάκριβο.

Παράλληλα, η καλύτερή μου φίλη έχει καρκίνο του μαστού, ο μπαμπάς μου ετοιμάζεται να κάνει ένα χειρουργείο στο πόδι τον άλλο μήνα κι εγώ είμαι ελεύθερη επαγγελματίας κι έχω ένα χρόνο να κόψω τιμολόγιο απλούστατα γιατί δεν έχω δουλειά και πάω για κλείσιμο. Εννοείται ότι εδώ και μήνες ψάχνω για part time δουλειά σε σούπερ μάρκετ, σε κατάστημα με ρούχα, οπουδήποτε και δεν υπάρχει τίποτα. Το διαζύγιο με διέλυσε από πολλές απόψεις αλλά η ζωή συνεχίζεται, έτσι δεν λένε;

Άλλος ένας να μου πεί «Όλα θα πάνε καλά» ή «Έχει Ο Θεός» ή «Θα σου τα δώσει διπλά η ζωή» και η ζωή εν τάφω και θα αυτοπυρποληθώ! Και για να μην αυτοπυρποληθώ, σας ευχαριστώ προκαταβολικά που δεν μου κρύβετε τη πραγματικότητα! Αντιλαμβάνομαι ότι αρκετοί δεν το λένε για κακό ούτε για να με ξεφορτωθούν αλλά γιατί πραγματικά το πιστεύουν ή επειδή δεν ξέρουν τι άλλο να πούν και θέλουν να με κάνουν με κάποιο τρόπο να νιώσω καλύτερα. Αλλά δεν νιώθω. Όταν δεν έχεις να πληρώσεις το ρεύμα και στο κόβουν, ή το νοίκι και σου κάνουν έξωση, όταν ο πρώην σύζυγος ζει στον κόσμο του και θέλει να πάει το παιδί σε ένα πανάκριβο σχολείο με τη λογική να το πληρώνουμε και οι δύο όταν εγώ δεν έχω μαντήλι να κλάψω, όχι η ζωή δεν είναι ωραία. Ούτε έχει Ο Θεός. Εγώ έχω. Τα νεύρα μου!
Αννέτα

Αγαπητή Ανέττα,

Ούτε εγώ αντέχω τους ανθρώπους που λένε «Όλα θα πάνε καλά» ή οτιδήποτε από αυτά που ανέφερες αλλά όπως λες κι εσύ, υπάρχουν άτομα που δεν ξέρουν τι άλλο να πούν και το μόνο που θέλουν είναι να σου φτιάξουν τη διάθεση.

Όλοι έχουμε προβλήματα. Όλοι. Ακόμη κι αυτοί που δεν έχουν χωρίσει, κι αυτοί που έχουν λεφτά ή δεν είναι άνεργοι. Κι ενώ υπάρχουν τόσα καλά στη ζωή μας (τα παιδιά μας, η υγεία μας, οι εμπειρίες μας), εμείς εστιάζουμε πάντα μα πάντα στα αρνητικά. Μπορεί να σηκώνεσαι μηχανικά να φτιάξεις καφέ και να έχεις τα νεύρα σου αλλά δεν σκέφτεσαι ότι ευτυχώς που μπορείς να έχεις καφέ στο σπίτι σου. Μπορεί να θέλεις να βαρέσεις το κεφάλι σου στο τοίχο αλλά δεν σκέφτεσαι πως το πρωί που ξύπνησες κατάφερες να σηκωθείς απ’ το κρεβάτι γιατί έχεις πόδια και μπορείς. Πάντα υπάρχουν χειρότερα αλλά εμείς έχουμε τη τάση να βλέπουμε τα δικά μας ως χειρότερα και να σκάμε γι’ αυτά.

Κάθε μέρα είναι ένα δώρο και κάθε λεπτό αυτού του δώρου κάνεις επιλογές. Όλη μας η ζωή είναι επιλογές. Δεν μπορείς π.χ. να ελέγξεις τον καρκίνο της κολλητής σου, τον πόνο του πατέρα σου ή τη συμπεριφορά του πρώην συζύγου. Αλλά μπορείς να κάνεις επιλογές που να καλυτερεύουν τη καθημερινότητά σου, απολαμβάνοντας μικρά πράγματα. Έναν καφέ με μια φίλη. Μισή ωρίτσα τρέξιμο. Ζωγραφική, βόλτες και σινεμά με το παιδί. Φλέρτ με τον κρεοπώλη του σούπερ μάρκετ (ναι μου έτυχε τη προηγούμενη εβδομάδα από εκεί που δεν το περίμενα!). Και τέλος, μια αγκαλιά. Αυτό δεν έχουμε ανάγκη όλοι τελικά;

Τα προβλήματά σου αλλά και όλων μας, κάποια στιγμή θα λυθούν, θα είναι τόσο μακριά από εμάς που θα τα αναπολούμε, σίγουρα όχι με νοσταλγία αλλά γελώντας. Μη σκας όμως για προβλήματα που δεν μπορείς να λύσεις αλλά ούτε και για αυτά που μπορείς. Δεν έχει νόημα να στενοχωριέσαι για όσα δεν είναι στο χέρι σου να αλλάξεις όπως δεν έχει νόημα να στενοχωριέσαι για πράγματα που είναι στο χέρι σου άρα μπορείς να τα αλλάξεις. Τα προβλήματα δεν μπορείς να τα ελέγξεις, την ευτυχία σου μπορείς! Η ζωή έχει έναν μαγικό τρόπο να σου φέρνει εμπόδια όταν όλα δείχνουν να πηγαίνουν καλά αλλά και έναν ακόμη πιο μαγικό τρόπο να να σε βοηθάει όταν όλα δείχνουν να πηγαίνουν στραβά. Τώρα τρέχα να αγκαλιάσεις τον εαυτό σου!

[singleparent.gr]

.

trelokouneli.gr

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *